Yr Occupational Health

11.08 y bore - Diolch i'r feddyginiaeth, cysgais fel babi neithiwr er gwaetha fy mhryderon i fynd i weld yr OH y prynhawn 'ma. Cysgais fel babi ond eto mae'r feddyginiaeth yn fy sychedu'n aruthrol a rhaid deffro bob hyn a hyn am ddiod. Ta waeth, cysgaf yn ôl yn drwm ar ôl llymaid felly does dim problem yn hynny o beth. Rŵan, tua 5 munud yn ôl, deffrais yn iawn. Ac, deffro yn crynu yr wyf wedi ei wneud. Deffro yn llawn pryder. Yn llawn ofn. Yn llawn syniadau am beth a ddaw o'r apwyntiad. Yr wyf yn gwybod bod rhaid i mi draethu'r hanes. Yr hanes sydd wedi fy rhoi yn y sefyllfa bondigrybwyll hwn. Sefyllfa sydd yn fy nychryn. Sefyllfa sydd yn dod â dagrau i'm llygaid wrth hyd yn oed meddwl amdano.

 

Mae cwestiwn arall yn codi - dillad fy hun neu siwt? Beth fyddan nhw'n ei ddisgwyl? Mae fy ngwallt yn sgrechian i gael ei drin. Edrychaf fel cardotyn. Felly, fydd rhaid i mi ymdrechu. Y siwt amdani dwi'n meddwl. Ceisio dangos iddyn nhw bod rhinweddau ac egwyddorion yn perthyn i mi a fy mod i uwchlaw'r rhai sy'n cogio eu bod yn sâl (os gen i'r hawl i ddweud hynny). Nid cogio, ond gwneud ati. Gwneud ffỳs! Dwi'n crynu fwy bellach drwy ofni mai dyna mae pobl yn meddwl amdana i. Ma' fy nghalon yn curo'n gynt na'r arfer wrth orwedd yn fy ngwely yn teipio ar fy ffôn. Pryderus. Ofnus. Unig. Methusgwennu. Geiriauddimyndod. Writersblock. Argollynfymeddyliau. Yredrychymlaenwedidiflannu.

Dof yn ôl atoch wedi i mi ddychwelyd ....hwre am y bore....

15.37 - yr wyf yn eistedd mewn bar ar fy mhen fy hun yn yfed cuppacino wrth aros am ffrind ddod i'm cyfarfod. Roeddwn yn gweithio efo'r boi yn fy ysgol flaenorol. Newydd ddanfon fy hun ydw i o'r apwyntiad efo'r Iechyd Galwedigaethol. Aeth y sesiwn yn dda iawn ar y cyfan er i mi fod yn cael gwared â dagrau di-baid o fy llygaid drwyddo. Daeth i'r amlwg fod y ledi yno hefyd yn gweld bai ar y sefydliad yr wyf yn rhan ohoni. Diffyg cefnogaeth medda hithau. Pan ddywedodd hi hynny roedd yn rhaid i mi ei chywiro. Roedd yn rhaid i mi amddiffyn y sefydliad oddi wrth y person roedden nhw wedi'i chyflogi er lles eu hunain. Dyna od! Serch hynny, dywedais wrthi fod cefnogaeth fy nghyd weithiwr yno, yn ddi-lol. Myfi ddaru ddewis peidio chwilota am y cymorth hwnnw. Cymorth a oedd yno! Cymorth, nid yw cymorth yn beth weledol ond roeddwn yn ei deimlo bob tro. Yn ddi-ffael. Ond, des i i'r ysgol yn athro arbennig o dda, os caf ddweud hynny, a doeddwn heb arfer bod eisiau llawer o gymorth wrth gyflawni fy swydd. Pleser oedd ei arferiad. Caethiwed aeth yn ddiweddarach. Atgof ydyw bellach.

 

Serch hynny, atgof ffres yr edrychaf ymlaen at ei gyffwrdd eto ag ail afael yn yr awenau o fy meddylfryd a chyflawni fy nghyfrifoldebau. Cyfrifoldebau yr wyf wedi gweithio mor galed er mwyn medru eu cyflawni. Ar ben hynny, wedi mwynhau yn arw tra'n eu cyflawni! Mi wnaf. Byddaf yn ôl!

Dyna pwrpas fy nghyfarfod nesaf mewn hanner awr. Cyfarfod dyn sydd wedi bod yn yr un sefyllfa a chael cyngor ar sut yw'r ffordd gorau i ddychwelyd.

Hwyl am y tro, My-Fi.

 

17fed o Ionawr, 2013 - 13:50 yr hwyr.

 

Ni thrafferthais roi fy ngliniadur ymlaen yn dilyn fy nghyfarfod efo ffrind ddoe. Arhosais amdano mewn tŷ tafarn reit gyfagos i'n gweithle. Cyn gweithle i mi wrth reswm, ond yn parhau i fod iddo ef. Aeth ati i siarad am ei syniadau ef wrth feddwl am ddychwelyd i'r gwaith yn dilyn dioddef Salwch Meddwl. Roedd yr amgylchiadau a oedd yn sail i dechreuad ein storïau am ble ddechreuodd y Salwch yn wahanol ond roedd y deilliannau yn gorfod bod yn debyg iawn. Cefais ganddo ddigonedd o gyngor. Cyngor a fydd yn sail i fyned yn fy ôl. Dywedodd nad yw'n haws. Roedd o wedi addo mynd yn ei ôl lawer gwaith ar ddydd Gwener ac yn meddwl dros y penwythnos cyn galw'r ysgol ar fore ddydd Llun yn datgelu nad oedd ddigon cryf. Ac wrth ddiolch iddo ef am ddweud hynny, nid wyf fi am! Roedd o fel ei fod yn dweud wrthyf ei fod yn colli parch a chefnogaeth wrth wneud hynny. Mae'r awdurdodau, yr ysgol a'r disgyblion yn gefnogol iawn ohonoch chi wrth fod yn sâl meddai. Serch hynny, pan ydych yn manteisio gormod ar hynny tra nad ydych yn yr ysgol, mae'n debyg mai lleihau y mae'r gefnogaeth. Yn enwedig wrth addo a pheidio parhau â gweithredu'r addewid. Bod yn onest felly! Serch hynny, beth os byddaf yn rhoi f'addewid o fy nghalon ac yn gorfforol yn methu â'i weithredu? Beth os ddaw'r salwch corfforol yn ei ôl? Cyfogi. Diorreah. Chwydu. Crynu. Chwysu. Ofn. Methusymud. Unig. Rhaidcroesi'rbont.....

 

Dof yn ôl at hynny pan ddaw! Yr wyf yn teimlo llawer gwell ar ôl gweld yr Iechyd Galwedigaethol ddoe. Mae cynllun mewn grym. Roedd hi wedi cael cwestiynau gan yr Awdurdod yr wyf yn gweithio iddi. Wedyn, roedd hi'n cynghori'r Awdurdod ar sut oedd datrys y broblem a oedd yn y cwestiwn. A dyna yn union beth oeddwn i mewn gwirionedd. Problem. Tu ôl i bob cwestiwn roedd problem yr oeddwn i'n ei greu. Nid ar fai am y broblem wrth gwrs (ynteu ia?), ond fi oedd y broblem pryn bynnag.

 

Roedd cwestiwn gan y Pennaeth yno wrth gwrs. Dau gwestiwn os yw fy nghof i yn gadael i mi gofio'n iawn. O leiaf dau pryn bynnag. 1) Ydyw ei salwch yn gysylltiedig â'i swydd? 2) Pryd fydd o'n ei ôl?

 

I'r cyntaf, daethpwyd i gytundeb ar ateb, yr Iechyd Galwedigaethol a finnau, ydi! Mae fy Salwch yn gysylltiedig â'm swydd. Roedd cryn dipyn o waith chwilota am yr ateb i'r ail gwestiwn. Serch hynny, ces i ddim llawer o eiriau i mewn i'r sgwrs a dweud y gwir. Roedd y ledi yn siarad a siarad. Roeddwn yn falch yn hynny o beth. Doedd dim posib iddi ddeall yn iawn beth oeddwn yn ei ddweud efo'r cyflwr oedd arnaf. Dywedodd hi nad oeddwn yn barod i hyd yn oed meddwl am ddweud "mewn pythefnos, fyddai'n fy ôl. Ei hateb hi oedd, ac roeddwn yn eithaf balch ohono (ond eto ddim yn deall pam oeddwn hefyd yn teimlo bod hynny ddim yn gwneud synnwyr), bod yr ysgol yn trefnu cyfarfod rhynga i a hwy yn y bythefnos nesaf. Roedd hi hefyd yn eu cynghori i'w gadael hi tan ddiwedd y bythefnos. Yn y cyfarfod mae hi'n fy nghynghori i ddweud wrthynt sut yr wyf wedi teimlo a pham doeddwn i ddim yn ymdopi.

 

Y mae hi hefyd wedi eu cynghori nad fyddaf yn ddigon da i ddychwelyd cyn gwyliau hanner tymor mis Chwefror. Felly, byddaf o fy ngwaith am 6 wythnos arall! Crynaf wrth feddwl amdano. Chwe wythnos gyfan!! OMG! Fyddaiwedichwythu. Rhaidcaelrhywbethi'wwneud.

 

Hefyd, "phased return". Pum deg y cant o fy oriau gweithio am y bythefnos gyntaf ac yna saith-deg-pump y cant am bythefnos arall.
 

A dweud y gwir yn blwmp ac yn blaen, ni af yn fy ôl cyn fy mod yn barod. Ond, yn dilyn gweld yr OH ddoe, ni fydd eisiau 6 wythnos arna i. Serch hynny, pwy a ŵyr beth a ddaw? Ni wyddom pa fath yfory a ddaw i ni? Ond fe awn ymlaen er mwyn diogelu, atsain o lais challineb, a chreu atgofion am yr haul ac am laswellt llwyd y bryniau. Un da oedd Miss!!

 

Byddaf yn diweddaru fy nheimladau, a digwyddiadau, yn fuan.......

 

Byddwch ddiogel ble bynnag yr ydych.....

 

Cofion cynnes,

 

My-Fi

Rôl fy Narpar Wraig

Mae fy nghymar a finnau wedi bod yn caru ers blynyddoedd bellach. Rydyn ni'n gariadon mewn cariad, yn adnabod ein gilydd yn dda iawn ac yn ffrindiau pennaf. Byddwn wrth fy modd yn traethu'r stori ramantaidd wrthych a sôn am sut wnaethon ni gyfarfod ac ati, ond mae datgelu gormod yn beryg i mi. Rhaid i mi fod yn ofalus iawn beth a ddywedaf yn gyhoeddus wrth weithio â phobl ifanc. Ond, mi ddywedaf hyn, pan fu fy nghymar a finnau gyfarfod, roeddwn i yn y gwter. Wedyn, ac wedyn yn unig, cefais i'r freuddwyd, a'r hwb a'r gefnogaeth, i fod yn rhywun mwy na dyn ifanc tŷ cownsil ar y minimum wage.

Rydw i yn ei charu hi'n fwy na dim arall! Mae hi wedi bod yn gefnogol wrthyf ta waeth fy mhenderfyniadau. Does dim yn, nac wedi bod, yn ormod o drafferth iddi. Dim ond gofyn sydd rhaid i mi.

Ond, tra teimlaf fel methiant llwyr ac wrth fyw ym mhell yng nghanol iselder, anodd iawn yw medru siarad â hi am fy nheimladau. Anodd iawn ydy dweud fy mod eisiau gwneud un rhywbeth pan mae gennym yr amser i fod efo'n gilydd. Anodd iawn ydy mynd yn erbyn unrhyw beth y mae hi'n ei ddweud oherwydd ei sensitifrwydd hi ei hun. Yr wyf wedi byw â'r sensitifrwydd hwnnw ers yr holl flynyddoedd. Roedd ein personoliaeth ni'n dau yn hollol wahanol ar y cychwyn ond roedd o'n gweithio. Daethon ni at ein gilydd yn un o’r cychwyn cyntaf. Roedden ni'n dda iawn i'n gilydd. Er i mi siarad yn y gorffennol, yr ydym ni dal i fod!! Ceisio dweud ydw i - er ei bod hi'n sensitif, mae hi wedi gwella'n sylweddol!

Serch hynny, ar hyn o bryd, mae pethau'n cael ei wneud yn anoddach. Yr wyf innau ar un llaw yn cael trafferth fawr ymdopi â'i sensitifrwydd hi a hithau ar y llaw arall yn cael trafferth ymdopi â fy "mood" innau. Ac wrth reswm, mae hi'n anodd ar y ddau ohonom ni. Straen enfawr ar ein perthynas sydd yn ychwanegu at fy nheimladau iselder i heb os nac oni bai. Ond, dydy ei theimladau hithau ddim ar eu gorau ers yr holl beth ychwaith! Hithau hefyd wedi mynd i grio mwy er enghraifft. Cerdda hi weithiau â'i phen yn ei phlyg fel hen wraig. Fel bod y byd a'r betws wedi ei rhoi ar ei hysgwyddau hi. Edrycha hi weithiau fel ei bod hi mewn byd bach ei hun ac wrth edrych arni y byddaf yn gweld fy hun. Ac yn hynny o beth, mae'r gobaith mwyaf y tu mewn i mi, hefyd yn bwyta f'ymysgaroedd i, yn boen o feddwl os wneith hithau fynd ati i ddioddef y Salwch hwn yr wyf yn tystio gyda'm holl enaid am ei fodolaeth o. Y salwch hyll sydd yn newid y rhan helaeth o'ch meddyliau. Cancr y meddwl.

 

Pryderus ydw i mewn gwirionedd. Nid wyf o bell ffordd yn ffyddiog yr aiff hithau i mewn i iselder. Mae hi'n gryfach na fi mae'n debyg. Neu, fel dywedodd cyn athro wedi ymddeol wrthyf fi, mae'n rhaid i chdi fod yn gwybod beth ydy addysgu disgyblion yn feunyddiol cyn gwybod yn union sut mae'r iselder yma'n dod yn ei flaen, ac mae o'n llygaid ei le. Nid ceisio ei chadw allan o'm myfyrdodau i ydw i. Ceisio ei hamddiffyn hi ydw i mewn gwirionedd. Ei chadw rhag y malais yr wyf yn teimlo dros fy hun. A dyna yw'r gwirionedd. Ta waeth beth mae neb yn ei ddweud, y fi sydd wedi methu. Y fi sydd wedi cael salwch wrth geisio addysgu dysgwyr. Y fi sydd wedi cael fy rhoi ar feddyginiaeth o'r herwydd. Y fi sydd eisiau chwythu. Ond, gan ein bod ni'n un, credaf yn gryf ei bod hithau hefyd yn teimlo fel chwythu a dyna yw fy mhryder fwyaf. Mae hi wedi gwneud! Dros gyfnod yr ŵyl Gristnogol sydd yn gwneud tomen o arian i bobl gyfoethog a gwneud y tlawd yn dlotach, chwythodd ei phlwg ar nos Wener cyn i'r ysgol gau. Nid oeddwn erioed wedi ei gweld hi fel yna o'r blaen. Rhegi. Gweiddi. Crio. Cellweirio. Roedd honno'n noson drist ac yn noson a fyddai'n aros yn fy mhen i dra byddaf fyw.

Ers hynny, mae hi wedi bod yn well o lawer. Credaf i'r chwythiad hynny helpu arni. Cafodd hi'r llwyfan a'r hyder i wagio ei meddwl o ddrwg deimladau. Ond, mae'n beryg bellach bod mwy wedi ymgasglu yno. Amser a ddengys - medd pwy sgwn i? Gormod o amser yw'r broblem weithiau. Neu ddim digon ohono hefyd.

 

Mae pethau llawer iawn gwell rhyngon ni erbyn hyn ac mae hi'n gwenu. Yr wyf innau hefyd ond efallai iddo fod yn wên ffals ar brydiau. Gwên sydd yn rhaid ei ddangos er mwyn tawelu meddwl eraill. Gwên sydd ddim yn efelychu dy wir deimladau o gwbl. Ond, mae hi, o bawb yr adwaenai ar y byd hwn, yn haeddu'r wên honno yn fwy na neb na dim. Ac mae o'n helpu os caf fod yn onest. Mae o fel smocio sigarét. Mater o arfer. Habit. Ac fel yna mae'r wên, yn dod i'ch wyneb yn awtomatig (y Gymraeg da yn parhau).
 

Felly, i ateb Rôl fy Narpar Wraig yn y cyd-destun hwn, cefnogaeth - dyna'r gair allweddol. A hwnnw, dydw i ddim yn fyr ohono. Felly, mae fy nghymar yn seren. Yn eneth sydd â'i phen wedi ei sgriwio yn galed ar ei hysgwyddau. Rhaid i mi grybwyll hefyd nad fuaswn i yn derbyn ei chefnogaeth hi oni bai ei bod hi'n derbyn cefnogaeth gan ei theulu hi. Maen nhw i gyd yn arbennig o dda efo fi. Ni allaf ofyn am deulu yng nghyfraith well o unrhyw le. A hynny oll, cyn i ni hyd yn oed meddwl am briodas.

 

Heno, y byddaf yn rhannu coffi gydag un om cyd-weithiwyr o'r ysgol y dechreuais fy ngyrfa. Y swydd gyntaf a gefais. Bob nos Fercher yr ydym yn cwrdd ers i mi fod i ffwrdd o fy ngwaith. Cael rhannu fy meddyliau a fy nheimladau gyda rhywun sydd yn deall. Dim ond am rhyw hanner awr. Ond, bob wythnos y byddaf yn edrych ymlaen tuag ato. Mae o wedi ymadael â'r ysgol honno hefyd gyda llaw.

 

Yfory y byddaf yn cael yr apwyntiad gyntaf o nifer am wn i gyda'r Occupational Health. Teimladau cymysg a dweud y lleiaf. Edrych ymlaen cael mynd yno er mwyn i'r ysgol cael rhyw fath o adborth am fy nghynnydd i. Hefyd, cael dod i benderfyniad be all yr ysgol ei wneud i sicrhau fy mod yn medru gwneud fy swydd. Efallai y byddaf yn fy ôl yn gynt na'r disgwyl! Neu, efallai mai syrthio'n galetach fydd fy nhynged. I lawr i'r gwyll a'r wawr ar goll yn y gofod! Ac un diwrnod, cewch weld fy ngeiriau eneiniog, a borthwyd ar boen a distawrwydd yn dyfod yn esmwyth at blant ein brodyr gan chwilio am eu calonnau. Ni wyddom pa fath yfory a ddaw i ni ond fe awn ymlaen er mwyn diogelu atsain o lais callineb a chreu atgofion am yr haul ac am laswellt llwyd y bryniau. (Diolch Miss!)

 

Pob hwyl,

 

My-Fi

Diweddariad Teimladau, Meddyginiaeth Newydd a Phroblemau Eraill

Fe fyddai'n braf cael dianc, neidio ar feic ieuenctid a rasio i'r haul! Dwyn car a dianc i herio, dewisiadau drud y strydoedd, dwyn eiliadau anweledig o fod yn fyw. Tyrd, anghofiwn y cyfan a rhedwn â'r gwynt ar ein gruddiau, allan i groesawu'r haul.

 

Byddai cryn dipyn o bobl yn fy adnabod i wrth ddarllen y geiriau uchod. Yn enwedig hen athrawes Gymraeg arna i pan oeddwn i'n berson ifanc mewn ysgol. Nid hen athrawes ychwaith, braidd yn annheg, cyn athrawes efallai. Gwirioneddol wych o athrawes a oedd yn help mawr i mi ymhell ar ôl i mi ddarfod ym myd addysg yng nghrafangau'r Awdurdod Lleol. Roeddwn i wrth fy modd â hi. A dweud gwir, yr wyf dal i feddwl cryn dipyn ohoni oherwydd yr help a gefais ganddi. Diolch Miss, ac os ydych yn gwrando - os gwelwch yn dda a wnewch chi gadw fy hunaniaeth i chwi eich hun? Diolch.

 

Ac fel yna y mae hi heddiw, fel y gwelwch yn y dyfyniad sydd yn y paragraff gyntaf. Er nad ydyw hi mewn trefn os cofiaf yn iawn, mae'r neges yn union yr un peth; "Fe fyddai'n braf cael dianc......"!!

Ac mae hynny'n wir. Nid yn unig i mi a'r hunan dosturi, ond i bawb y credaf. BAWB!!! Nid oes llawer yn traethu'r dyddiau hyn am eu bywyd braf, hapus a moethus. Dydy o ddim i'w glywed yn unman, dim ond cwyno tragwyddol sydd yn lladd ysbryd llawer o ystafelloedd ar draws ein gwlad.

 

Yr haul. Dyna i chi beth sy'n fy ngwneud i'n hapus! Yr haul a thraethau gwyn a choch. Rwyf wrth fy modd ar ynys folcanaidd yn sugno pob diferyn o'r cylch poeth pell. Yna, llosgi'n grimp a cherdded fel fy mod wedi cachu llond fy siorts am ddiwrnod neu ddau wedyn. Ond, gwyliau yw hynny. Gwyliau haeddiannol yn dilyn misoedd o weithio'n galed. Does gen i ddim o'r hawl i hyd yn oed feddwl neidio ar awyren a hedfan i'm hoff le yn y byd tra rwyf i ffwrdd yn sâl o'm gwaith. Efallai bod gennyf yr hawl a dweud y gwir gan mai "unfit for work" yw neges y papur gan fy meddyg, dydy o'n sôn dim byd am beidio mynd i sortio dy ben allan dros chwe awr i ffwrdd o'th gartref.

Ta waeth, breuddwyd yw'r cyfan. Serch hynny, y mae'n freuddwyd sydd wedi byw ynof fi ers wythnosau bellach. Breuddwyd a fyddai'n rhwystro'r dagrau rhag llifo. Breuddwyd a fyddai'n rhoi gwên ar fy wyneb pan deimlaf yn isel. Breuddwyd a fyddai'n llenwi'r ystafell gyda phobl, hapusrwydd ac atgofion pan deimlaf yn unig. Rhyfedd iawn sut all freuddwyd dorri ar draws eich myfyrdodau trist a rhoi'r teimlad o hapusrwydd i chi. Ond, mae'n gweithio'r ddwy ffordd. Dyna yw'r unig fwgan. Yn aml iawn y byddaf yn teimlo'n isel a chael breuddwyd i fy helpu. Mwy aml yw'r ffaith fy mod yn breuddwydio am fod yn hapus ac yn gwenu ar y tu mewn ond daw hunllef. Yr hunllefau yw'r teimladau a gaf ran amlaf mewn gwirionedd. Yng nghanol pob un o'r hunllefau bondigrybwyll mae'r ysgol. Yr ysgol yr wyf wedi lladd eu henw da yn fy mhen. Yr ysgol yr wyf wedi colli pob ffydd ynddi hi. Yr ysgol a edrychais ymlaen cymaint i fod yn rhan ohoni. Yr ysgol sydd yn gyfrifol am yr holl dristwch. Yr ysgol o uffern.

Efallai fy mod yn swnio'n annheg iawn yn sarhau enw'r ysgol hon yn y modd yr wyf yn gwneud. Efallai fy mod i yn annheg. Siŵr Dduw gen i fy mod i a dweud y gwir. Allan o'r llu o athrawon sy'n dysgu yno, does neb ond My-Fi i ffwrdd o'r gwaith oherwydd iselder - wel, yn fy nhyb i fryn bynnag. Er i bawb o'm cwmpas draethu mai'r ysgol sydd ar fai am y Salwch Meddwl sydd gennyf, ni allaf gytuno â nhw yn y bôn. Gwelir felly bod pob gair cas am yr ysgol yn dod o gegau pobl eraill. Fy nghymar. Fy Nyrs. Ffrindiau. Cyn athrawon sydd wedi ymddeol. Cyn cyd-weithwyr o ysgol arall.

Daw eu geiriau nhw allan o'r stori yr wyf innau wedi traethu iddyn nhw. Felly, stori un ochrog sydd ganddyn nhw. A chwithau hefyd tybiwn i. Dim ond fy ngair i sydd gan bob un ohonoch chi. Ond, ar fy llw, dyna yw'r gwir. Dydw i heb ddweud gair o gelwydd wrth neb am yr hyn sydd yn digwydd i mi rŵan yn gorfforol ac yn feddyliol nac ychwaith y stori sy'n dweud ble a pham y dechreuodd y teimladau afiach hynny. Serch hynny, efallai bod mwy iddi na hynny. Efallai mai fi yw'r broblem a dydw i ddim yn ddigon clyfar i fod yn athro? Efallai mai twyllo fy hun ydw i wedi ei wneud ers y cychwyn cyntaf? Ffawd efallai? Duw yn unig a ŵyr. Yr unig beth yr wyf innau yn ei wybod ar hyn o bryd ydy fy mod i wedi newid fy meddwl am yr Occupational Health. Ia, gweithio i'r Awdurdod a'r sefydliad yr wyf yn rhan ohoni maen nhw ond, yr wyf eisiau dychwelyd. Yr wyf eisiau teimlo'n fyw unwaith eto. Yr wyf eisiau addysgu disgyblion. Felly, yr wyf bellach yn gweld yr ochr bositif o'r busnes Iechyd Galwedigaethol 'ma. Mae'n ddatblygiad i mi, yr wyf yn ôl mewn cyswllt â'r ysgol. Serch hynny hefyd, nid y fi ddaru dorri'r cyswllt hwnnw, nhw oedd yn peidio fy ateb i pan oeddwn yn e-bostio. Ta waeth. I ateb gofynion testun y Post hwn felly, fy nheimladau diweddar? Edrych ymlaen at ddydd Iau i weld yr Occupational Health a rhoi cam ymlaen i deimlo'n normal unwaith eto.

O ran cysgu a bwyta, mae'r feddyginiaeth newydd yn gweithio'n arbennig o dda ac yr wyf ar ben fy nigon efo nhw ar hyn o bryd. Ond, o ran codi fy "mood", rhaid i mi weld beth a ddaw yn y bythefnos nesaf gan eu bod nhw'n cymryd rhwng pythefnos a phedair wythnos i gael effaith yn hynny o beth.

Problemau eraill - oes gen i broblemau eraill? Oes mae'n debyg. Mae gen i ddigonedd o broblemau eraill ond dydyn nhw ddim yn broblemau sydd yn ennill lle yn fy meddylfryd ar hyn o bryd. Problemau eraill, oes! Ond, nid ydynt yn bwysig. Gwella sy'n bwysig. Gwella a mynd yn fy ôl i'r ysgol a dechrau gweithio eto. Gwaith, gwaith a gwaith. Dyna fy ffocws i'r wythnos hon.

Diolch am wrando,

My-FI

Meddyginiaeth Gwrth Iselder ac Occupational Health

Mae meddyginiaeth wrth iselder yn bethau afiach. Wel, mi roedd y rhai cyntaf a ges. Dydw i ddim yn hyd yn oed yn cofio eu henwau nhw. Dechreuais eu cymryd dros wythnos yn ôl bellach. Cofiaf mai 20mg oedden nhw. Cefais gyfarwyddiadau i gymryd hanner tabled am y 4 diwrnod cyntaf ac yna un llawn. Dydd Mawrth (seithfed) cymerais yr un llawn cyntaf. Yna, un arall ddydd Mercher. WOW!!! coldturkey. Gorweddyngwely'nsal. Methusymyd. Ofnamfymywyd. Panig!!

Es ati i'w cymryd tan ddydd Gwener. Roedd gen i apwyntiad ddydd Gwener efo'r nyrs hyfryd honno o'r tîm Iechyd Meddwl. Taflais y tabledi tuag ati a dweud wrthi am eu cadw nhw. Doeddwn i heb gysgu ers pedair noson nag heb fwyta ers tridiau. Roedd fy nghymar yn lloerig efo'm datblygiad i. Roedd hi'n torri ei chalon, sydd bellach yn fregus o fy herwydd i, dros y golwg oedd arna i. Dydy hi ddim yn ymdopi'n dda iawn tra rwyf fel hyn. Ta waeth, dof yn fy ôl at y stori honno. Y tabledi 'na oedd ar fai!

Cefais rai newydd. Rhai 15mg ond hefyd yn helpu chi gysgu. Eu cymryd gyda'r nos yn hytrach na'r bore. Dim gyrru car ar eu holau. Dim gweithio efo peiriannau (byddai gweithio ffwl stop yn dda!!). Mirtazapine 15mg.

Cefais fy nhabledi ddydd Gwener ond nid oeddwn yn cael cymryd un y diwrnod hwnnw gan fy mod wedi cymryd un o'r lleill yn y bore. Roedd y label arnynt yn ddychrynllyd a dweud y gwir "Avoid Alcohol". Serch hynny, maent yn dweud wrthoch chi am beidio yfed efo unrhyw dabled. Lol bots! Ond, yn dilyn dweud hynny, dw i am ddilyn y cyfarwyddiadau hynny er mwyn cael y gorau allan o'r tabledi a chryfhau ddigon i ddychwelyd i'r gwaith. Normalrwyddeto. Methuagaros:-).

Felly, y nos Wener honno, es i amdani. Yfais fel pysgodyn drwy'r nos a chofio affliw o ddim a ddigwyddodd. Nid wyf fyth elwach sut yr es i adref a dweud y lleiaf. Cofiaf un peth. Roeddhi'nnosondda. Letlose. Mwynhau'narw.

Ac wedyn, nos Sadwrn, yn unol â'r addewid i mi fy hun a phawb o'm cwmpas i, ni es i dý tafarn. Llyncais un o'r tabledi yn fy ngwely yn gwylio DVD's. Cysgais! Oh do, mi gysgais. Oddeutu hanner nos Nos Sadwrn tan ugain munud wedi pedwar prynhawn ddydd Sul. Un awr ar bymtheg ac ugain munud o gysgu. Mae'n ymddangos i mi felly bod fy nghorff druan angen y cwsg hwnnw a oedd yn siŵr o fod yn golledig. Cwsg nad oeddwn byth am gael yn ôl roeddwn i wedi colli a dyma'r tabledi'n gweithio. Canlyniad! Wrthfymodd! Teimlo'nwellarolcysgu'n iawn!!

A neithiwr yr un modd. Dim am 16 awr ond mi gysgais, ac rwyf yn bwyta fel mochyn. Rhoddaf gyfle felly i'r tabledi yma gymryd effaith a gwneud i mi beidio teimlo fel methiant llwyr.

Yn dilyn fod i'r fferyllydd i nôl y feddyginiaeth wirion, roedd llythyr wedi dod drwy'r post. Llythyr a oedd yn fy ngwahodd i, yn orfodol, i apwyntiad efo'r Occupational Health. Dydw i heb ymchwilio i mewn i'w swyddogaeth, neu eu rhan nhw yn y peth os mynnwch, eto, ond credaf yn gryf y medraf ddyfalu. Yno maen nhw i ddweud wrth eich cyflogwyr bod dim byd yn bod arnoch chi a rhaid i chi ddychwelyd i'ch gwaith. Yn araf bach wrth gwrs. Phased Return yn Saesneg. Lleffwctidibod yn Gymraeg. Er allaf dystio fy mod yn teimlo'n well ynof fy hun, dwi'n swp sâl wrth feddwl am orfod mynd i weld rhywun diarth arall a thraethu fy stori. Stori a ddechreuodd yn yr ysgol. Stori a fydd yn gorffen yno hefyd, rydw i'n benderfynol yn hynny o beth. Does dim na neb wedi cael y gorau ohonof fi yn y gorffennol ac nid oes newid yn hynny rŵan. Wel, dyna yr obeithiaf prun bynnag. Hynny yw, yno mae'r gobaith fy mod yn berson ddigon cryf i leddfu'r boen sydd yn fy mrifo i'r eithaf yn fwy na neb na dim erioed o'r blaen. Poen am nad wyf yn cyflawni'r hyn yr wyf wedi'i addo i'r disgyblion ac i mi fy hun. Poen sydd yn bwyta tu mewn i chi ac yn ceisio dianc o'r corff pan oes 'na ddim ar ôl i'w fwyta. A does dim ond un ffordd iddo ddianc. Y boen. Rhaid i'r boen ddod o'r meddwl. O'r pen. Drwy ddagrau neu drwy chwythu. Pan does dim dagrau yn weddill. Chwythu mae'r pen. A dyna ddigwyddodd. Un peth dwi'n falch ohono, ar fy mhen fy hun oeddwn i pan chwythodd. Cafodd neb ei frifo, dim hyd yn oed fi, dim ond ambell i garreg a daflais i'r môr wrth wylio'r llanw'n cusanu'r tir. Tonau dieflig yn ysu am orchuddio'r cerrig mawr ger y lan ac yn ceisio dringo drostynt a boddi popeth yr oedd yn ei gyffwrdd, gan gynnwys fi.

Ni chefais deimlad o hunan laddiad, yr wyf yn addo hynny. Teimlad o wedi cael digon do, ond nid o fywyd chwaith. Dim ond wedi cael digon o'r meddyliau ffiaidd sy'n bwyta f'ymysgaroedd. Gorfod mynd i siarad efo rhywun mae fy nghyflogwyr wedi'u cyflogi er mwyn dweud fy mod i'n barod i ddychwelyd i'm gwaith. Dwi'n gobeithio fy mod i. Er, dydy fy Meddyg i, na'r Nyrs Iechyd Meddwl yn credu hynny. Ac, yn anffodus i fy nghyflogwyr, er gwaetha'r ffaith eu bod nhw'n talu am y pleser o arfarniad eu meddyg, fy GP a'r Nyrs sydd yn f'adnabod i fydd yr unig ddau i benderfynu pryd y bydda i'n holliach i ddychwelyd. NEB arall. Fi a'r NHS ôl ddy we!!

Mae siarad yn helpu. Efo rhai yn fwy nag eraill. Wrth ddioddef y salwch hwn rwyf wedi dod i wybod fwy am bobl. Un, rwyf yn ei adnabod drwy'i waith ac ar lefel gymdeithasol wedi bwriadu lladd ei hun wythnos diwethaf. Druan ohono. Mae’i ben o'n dioddef, y creadur!! Un arall ydy geneth ifanc. Geneth y gallaf ddweud sy'n hen gariad i mi. Doedd hi ddim mewn gwirionedd, ond roeddwn i'n ei charu hi. Roeddwn yn gweld piti mawr dros fy hun am iddi fy ngwrthod yr holl flynyddoedd yn ôl ond ni chefais iselder ychwaith. Tybiaf weithiau beth fyddai wedi digwydd petai hi heb fy ngwrthod i ar yr amser hynny? Tybed os fyswn i yma rŵan yn ysgrifennu er mwyn ceisio rhoi ffordd arall i'r boen ddianc ohonof. Ta waeth, dwr dan bont. Er hynny, rwyf yn falch iawn ein bod ni'n ffrindiau. Rwyf yn meddwl y byd ohoni. Ond eto, gwyddwn i ddim ei bod hi wedi bod i'r ffasiwn le ac wedi dioddef o'r Salwch Meddwl afiach yma sy'n lladd pobl yn ein cymdeithasau. Os nad yn gorfforol, mae eu meddyliau nhw'n brysur yn marw. Ond eto, mae'r eneth yr wyf yn siarad amdani wedi brwydro ac wedi dod drwyddi, ac yn ei geiriau hi, "ar y top". Felly, mae'r gobaith yno o hyd. Mae edrych arni hi, edrych drwy ei harddwch naturiol hi, wedi gwneud i mi feddwl ddwywaith mai sbwriel ydy'r tabledi 'ma. Efallai bod golau i weld ar ddiwedd y twnelhirtywylldu. Golau a ddaw drwy feddyginiaeth. Golau a fyddai'n diffodd yn syth pan fydd rhywbeth yn digwydd siŵr gen i. Ond, amser a ddengys, ac ar hyn o bryd, dim ond amser, tabledi, cyfeillgarwch a chariad sydd gen i ar ôl......... onid ddylai hynny fod yn ddigon?......

Gadewch neges os ydych yn gwrando.

Gyda diolch, cofion cynhesaf,

My-Fi

Normalrwydd, i rai!

Mae'n anodd meddwl am normalrwydd wrth fod adref unwaith eto ar ddechrau tymor newydd. Danfonais e-bost i'r ysgol am 7 o'r gloch y bore 'ma. Neges fer ydoedd a oedd yn crybwyll fy mod am fod i ffwrdd o'm gwaith unwaith yn rhagor am bythefnos.

Y peth mwyaf cythryblus am hynny yw'r ffaith bod nad oes NEB o'r ysgol wedi cydnabod eu bod wedi derbyn yr e-bost hwnnw er i mi eiddanfon i nifer o adrannau gwahanol. Neb yn dweud "diolch am dy e-bost", "gobeithio byddi di'n well", hyd yn oed dim "oce".

Ychwanegu tuag at fy nheimladau hyll mae hynny wedi'i wneud. Teimlo'n drist gan ei bod hi'n amlwg nad ydynt yn poeni amdanaf. Serch hynny, mae pawb yno'n brysur. Rhai â gwaith ychwanegol oherwydd f'absenoldeb i a hynny efallai'n rheswm dilys dros beidio â chysylltu'n ôl. Felly, fy mai i ydy hynny mewn gwirionedd.

Doeddwn i ddim eisiau papur doctor arall a dweud y gwir. Dywedais yn gadarn wrth y Nyrs Iechyd Meddwl fy mod am ddychwelyd heddiw. Roedd hi'n falch fy mod i'n teimlo'n well a dweud y gwir. Ond, serch hynny, dyma oedd y tro cyntaf i mi ei chyfarfod hi. Felly, es ymlaen i draethu sut yr oeddwn yn teimlo a ble ddechreuodd y teimladau hynny. Torrais fy nghalon am y sesiwn gyfan. Hi a ddywedodd wedyn nad oeddwn, o bell ffordd, yn barod i ddychwelyd. Doedd hi ddim yn credu y byddwn wedi ymdopi yn yr ysgol os oeddwn mewn darnau yn siarad â hi. Methu'n glir a siarad heb ollwng dagrau hallt. Dyna pryd y penderfynodd hi fod rhaid i mi fynd ati i gymryd meddyginiaeth wrth iselder. Roeddwn yn erbyn hynny o'r cychwyn cyntaf! Unwaith mae rhywun yn dechrau'r rheiny, dydyn nhw methu a byw hebddyn nhw wedyn. Wel, dyna yr oeddwn i'n credu pryn bynnag. Ond, roedd hi'n anghytuno â mi a dywedodd bod doedd gen i ddim yr hawl i benderfynu os oeddwn yn mynd yn f'ôl neu beidio tra roeddwn mewn ffasiwn stad a byddai'r feddyginiaeth yn codi fy "mood" ac yna y byddwn mewn gwell cyflwr i wneud y penderfyniad hwnnw.

A dyna gyfeillion annwyl, sydd yn rhaid i mi ei wneud. Wedidechraucymrydhappypills. Pwyondfi? Bywmewngobaith. Amroibythefnosiddynnhw. Gawniweld.

My-Fi

Pan Ddaw'r Gwirionedd

Mawr obeithiaf fod bawb sy'n credu yn yr ŵyl Gristnogol flynyddol wedi cael Nadolig gwerth chweil. Gobeithiaf fod bawb wedi bwyta ac yfed yn ormodol ac yn bwysicach fyth, wedi bod yn llawn hwyl ac yn chwerthin. Yn enwedig athrawon. Mae'r amser hwn o'r flwyddyn yn rhoi rhwydd hynt i athrawon cael toriad haeddiannol iawn. Mae'r straen dros y tymor gyntaf yn fwy nag unrhyw dymor arall ac felly mae'r hoe yn llawn haeddiant i bob un athro yng Nghymru!! Oni bai am un mae'n debyg. Fi yw hwnnw!! Serch hynny, mae'r cyfnod Nadoligaidd wedi fy helpu a dweud y gwir. Wedi bod yn gymorth i mi feddwl yn galetach am beth sydd o'mlaen i. Ces rannu diod a chwmni'r athrawon o fy hen ysgol. Dydyn nhw ddim yn gall!! Un ddynes yn enwedig, dynes ganol oed sydd yn dysgu pwnc nad fyddwch yn credu wrth siarad â hi ar lefel bersonol. Gwych o ddynes!! Cefais gefnogaeth gan y gweddill. Pob un methu a chredu fy mod i wedi methu yn yr ysgol yr wyf ynddi (neu ddim) ar hyn o bryd.

Torri 'nghalon a wnes efo nhw drwy'r rhan fwyaf o'r amser a dreuliais yn eu cwmni. Teimlo'r piti afiach hwnnw dros fy hun a thraethu'r hyn a oedd ar fy meddwl. Doedden nhw ddim yn credu eu bod nhw'n siarad efo'r un a adawodd eu hysgol nhw. Roedd hyn oll yn gwneud i mi deimlo'n well. Yn teimlo fel fy mod yn cael cefnogaeth gan bobl a oedd yn fy adnabod i ar lefel broffesiynol. Roeddwn i a phawb yn gytûn. Y dosbarthiadau yr wyf wedi cael fy rhoi i'w haddysgu oedd asgwrn y gynnen rhwng normalrwydd a fi.

Ac, yn ychwanegol i hynny, dyna eiriau'r Nyrs hyfryd a es i'w gweld y bore 'ma. Mae dal teimlad o fethiant ynof o hyd. Ond, mae'r stori dwi'n traethu yn gwneud i bawb feddwl mai rhywun o fewn y sefydliad yr wyf yn rhan ohoni sydd wedi gwneud i'r teimladau ddechrau. Rhywun mewn grym yn penderfynu eich ffawd chi hyd yn oed cyn i chi ddechrau'r swydd.

Cefais ddosbarthiadau gwael. Ac ia, swydd athro yw ymglymu’r dysgwyr i'w wersi a'u cael i dynnu allan o ystod eang o brofiadau a'u haddysgu i werthuso'r profiadau hynny a gwneud cynnydd yn eich pwnc ac yn dysgu'r hyn yr ydych am iddynt ddysgu. Ac felly, nid yw hi'n statudol i ddweud nad ddylai unrhyw athro, boed yn llawn profiad neu'n newydd, beidio â chael y dosbarthiadau isel eu gallu mewn ysgol. Serch hynny, fel athro newydd, mae'n rhaid i mi anghytuno efo'r penderfyniadau i roi dosbarthiadau i mi fel y gwnaethpwyd. Roedd fy nosbarth TGAU yn llawn dop!! Roedd amrywiaeth mawr yn eu graddau targed. Roeddwn fyny dan oriau mân y bore yn ymgeisio i greu gwersi effeithiol i deilwra tuag at bob ystod gallu. Ond, weithiau, yn dilyn ceisio cynllunio gwers 50 munud am 5 awr (a dal ddim elwach) roeddwn yn dechrau anesmwytho. Roeddwn yn teimlo'n fethiant llwyr am FETHU eu sbarduno (danfonais e-bost i ddweud hynny hefyd). Roedd o'n gylch dieflig. Roedd fy nosbarthiadau eraill yn methu allan ar brofiadau oherwydd fy mod yn treulio gormod o amser yn ceisio addysgu'r "pwysigion". 20 o blant a'u graddau targed yn amrywio o B i E. Ambell un ddim heb syniad. Ambell un arall angen sylw ac eglurhad yn dragywydd. 6 ohonynt yn ddigon peniog ond well oedd ganddynt beidio. Y rhai oedd eisiau, dim gobaith oherwydd y sŵn. Roedd fy mlwyddyn 10 wedi ei setio yn debyg. Hynny yw, fi'n cael y rhai gwanaf a'r ffyliaid i gyd mewn un dosbarth. Blwyddyn 9. Tebyg!! Llaiohonynnhw. Plantlyfli.

Mewn un dosbarth roedd plentyn o wlad Pwyl. Doedd y plentyn ddim yn siarad gair o Saesneg. Felly, roedd yn rhaid i mi, eto tan oriau mân y bore, ddysgu Pwyleg i mi fy hun er mwyn ei (h)addysgu o/hi. Unwaith eto, mynegais fy mhryderon. Ni chafodd llawer ei wneud. Dim os caf fod yn onest.

Hoffwn draethu llawer mwy ond credaf y byddai ymhelaethu mwy yn rhoi gormod i ffwrdd am fy hunaniaeth mewn gwirionedd.

Fel y dywedais yn gynharach. Fe fûm i weld Nyrs Iechyd Meddwl y bore 'ma am y tro cyntaf ers i mi fod yn absennol. Roeddwn wedi rhoi fy mhryd ar gael dychwelyd i'm gwaith ddydd Llun nes i mi ei gweld hi. Traethais fy stori yn guddiedig du ôl i lu o ddagrau hallt. Dydy hi ddim am i mi fynd yn f'ôl. Mai am i mi gymryd tabledi gwrth iselder. Dyna'r gair y dydd heddiw i mi. Gair y flwyddyn newydd a dweud y gwir. Iselder.

Blwyddyn newydd dda i chi gyd.

My-Fi

Cefndir

Does dim llawer yn edrych ar yr hyn ag yr ysgrifennaf yma. A dweud y gwir nis credaf fod neb wedi ei ddarllen dim ond pori dros y we a dod ar ei draws yng nghanol blogiau bobl eraill mewn iaith y maent yn ei ddeall. Ta waeth, efallai y daw 'na rywun rhyw ddiwrnod a darllen fy myfyrdodau cryf ond, tan hynny, rwyf yn siarad efo fi fy hun. Does affliw o'r ots gen i yn hynny o beth chwaith, llwyfan i fy meddyliau dw i'n chwilio amdano. Llwyfan i geisio gwagio (dyna Gymraeg da) fy meddwl o feddyliau sydd wedi newid fy ffordd o edrych ar fywyd. Wedi newid fy ffordd o feddwl pwy neu beth ydw i.

Ceisiaf fy ngorau i roi cefndir i chi a wnaiff rhyw fath o ateb pwy ydw i. Ond, wrth gwrs, rwyf yn aelod o'r ddynol natur. Mae hynny'n ateb beth ydw i ond wrth reswm, mae'n gryn dipyn yn fwy na hynny. Roeddwn i'n meddwl mai athro oeddwn i. Gweithiais am oriau dros gyfnodau a bron i mi syrthio oddi ar y daith honno o "addysg uwch" droeon. Ond, es yn f'ymlaen a mwynhau pob tamaid ohono wrth gael fy ngwefreiddio gan y canlyniadau yr oeddwn wedi colli oriau ar ben oriau o fywyd cyffredinol, ac oriau cysgu na chaf fyth yn ôl, yn herio fy hun i'r eithaf tuag atynt. Ar ben hynny, yn llwyddo, ac yn llwyddo'n dda! Gradd 2:1 mewn Cymraeg (roedd elfennau eraill i'm gradd yn ogystal ond peryg i hynny ddatgelu gormod). Pasio TAR wrth ymarfer Cymraeg Iaith Gyntaf a Chymraeg Ail Iaith yn yr ail gyfnod. Gwych. Bendigedig. Dysgulots. Agoriadllygaid. Dimbydondmwynhau. Na! Sori. Roedd amser pan roedd y straen yn cael gafael arnoch chi. Felly dydi Dimbydondmwynhau ddim yn hollol gywir. Oedd 'na amser cythryblus wrth gynllunio gwersi a gorfod eu hysgrifennu munud fesul munud, paratoi am y gwersi hynny drwy greu adnoddau. PowerPoint. Wedyn, roedd gofyn i mi werthuso pob un o'r gwersi hynny. Yn y cyfamser roedd disgwyl i mi fonitro ac asesu cynnydd y dosbarthiadau yr oeddwn wedi'u mabwysiadu. Roeddwn wrth fy modd!! Allweddell y cyfrifiaduron yn tanio'n feunyddiol ac am oriau. Creu gwersi effeithiol iawn a'r dysgwyr i gyd yn mwynhau!! Ac wrth gwrs roeddwn yn cynllunio a chreu traethodau hefyd. Yr astudiaeth agored. Mwynheais i bob tamaid o'r profiadau. O'r diwrnod cyntaf i'r olaf o fy ngradd ac yna'r ymarfer dysgu. Dyma beth yr oeddwn i erbyn diwedd y cyfnod TAR - Athro!

Rydych chi'n gorffen y cwrs Tysysgrif Addysg i Raddedigion ddiwedd Mehefin. Doeddwn heb gael yr amser i hyd yn oed ddod o hyd i swydd yng nghanol yr holl waith ond cefais 3 gyfweliad. Roedd y gyntaf yn eithaf pell o'm cartref a buasai rhaid i mi ymgartrefu yno. Serch hynny, roedd awyrgylch yr ysgol yn arbennig o hyfryd. Roedd yr athrawon yn y staffrwm wedi ymlacio'n braf a'r sgwrs a'r chwerthin yn ddigonol. Ches i mohoni. Roedd fy narpar wraig yn falch ond ta waeth. Doeddwn i ddim. Roeddwn yn falch dros enillydd y swydd. Roedd hi ar fy nghwrs TAR ac yn haeddiannol iawn ohoni! Yna, cefais gyfweliad arall mewn ysgol a oedd rhyw awran yn y bore ac awr a hanner i ddod adref dwi'n tybio. Roedd hynny'n dderbyniol gan fy mod wedi gwneud tua'r un pellter wrth wneud f'ymarfer dysgu. Ond, ni chefais ei chynnig ac roeddwn ar ben fy nigon. Doeddwn i ddim eisiau gweithio yno a dweud y gwir. Ar ddiwrnod olaf y tymor ym mis Gorffennaf cefais gyfweliad arall a oedd yn eithaf pell, tua 3 chwarter awr. Roedd teimlad da yn yr ysgol. Ambell i wyneb cyfarwydd - 6 yn trio, un efo cysylltiad yno'n barod wrth wneud llanw yno. Ges i hi a threulies flwyddyn gyfan o'm bywyd yn yr ysgol hon. Roedd pob eiliad yn bleser llwyr. Ond, fel pob swydd arall ym myd addysg, blwyddyn cewch gynnig yn y lle cyntaf y dyddiau hyn. Felly, daeth swydd i fyny (i'r ysgol yr wyf ynddi ar hyn o bryd), ymgeisiais amdani a chefais yr anrhydedd o gael cynnig. Roedd y teimlad yn grêt, yr ysgol yn fendigedig. Roeddwn yn edrych ymlaen yn arw.

A dyna fo mewn gwirionedd. Dechreuais ym mis Medi a dwi'n fan hyn rŵan. Yn mwydro fy mhen fy hun a phen unrhyw un sydd eisiau clywed.............................gadewch neges os ydych yn gwrando.

My-Fi